سفر و گردشگری

چه چیزی باعث سقوط هواپیماها می شود؟

در زیر برخی از شایع ترین دلایل گزارش شده در حوادث هوایی آورده شده است:

عوامل انسانی در هوانوردی در سقوط هواپیماها

 بر اساس اطلاعات سقوط هواپیما، خطای خلبان عاملی در 53 درصد از سوانح مرگبار در سراسر جهان با هواپیماهای تجاری بین سال های 1950 تا 2010 است. در حالی که این آمار ممکن است بالا به نظر برسد، همه وظایف خلبانان را در نظر بگیرید. خلبانان باید در آب و هوای خطرناک پرواز کنند، به مسائل مکانیکی پاسخ دهند و برخاست و فرود ایمن را انجام دهند. بسیاری از سوانح هوایی زمانی ایجاد می شوند که خلبانان تجهیزات پرواز را اشتباه می خوانند، شرایط آب و هوایی را اشتباه ارزیابی می کنند یا خطاهای مکانیکی را به درستی برطرف نمی کنند. خطای خلبان اولین دلیل سقوط هواپیما در نظر گرفته می شود.

اشتباهات اعضای خدمه

خطای خلبان تنها عامل انسانی نیست که می تواند باعث سقوط هواپیما شود بلکه می تواند به دلیل اشتباهات اعضای خدمه باشد. در حالی که تصادف ممکن است نتیجه آن نباشد، اعضای خدمه که به درستی چمدان ها را ذخیره نمی کنند یا وظایف خود را در داخل هواپیما انجام نمی دهند، می توانند منجر به صدمات جدی برای مسافران شوند.

سهل انگاری در تعمیر و نگهداری هواپیما

یکی از روندهای پیشرو در صنعت هوانوردی، کاهش پیچیدگی ها و برون سپاری تعمیر و نگهداری و بازرسی هواپیما است. به طور افزایشی از دلایل سقوط هواپیماها به خطوط هوایی ارتباط نزدیکی دارد تا هواپیماها را در مدت زمان بیشتری استفاده کنند. در سقوط پرواز 261 خطوط هوایی آلاسکا در سواحل کالیفرنیا، هیئت ملی ایمنی حمل و نقل (NTSB) اعلام کرد که این سقوط یک "حادثه تعمیر و نگهداری" بوده است. همه 88 سرنشین هواپیما در این سانحه کشته شدند.

عیوب طراحی و ساخت هواپیما

 وقتی طراحی هواپیما نامناسب است، مهندسان طراح باید پاسخگو باشند. یک مطالعه بوئینگ در مورد علت سقوط هواپیماها نشان داد که نقص مکانیکی عامل تقریباً 20 درصد از تمام حوادث تجاری خطوط هوایی است (سایر مطالعات به نتایج مشابهی رسیده اند). اجزای هواپیما باید طوری طراحی شوند که در برابر باد، برخاستن، فرود آمدن و فشارهای ناشی از پرواز مقاومت کنند. اگر قطعه ای در این زمینه دچار مشکل شود، سازنده باید پاسخگو باشد.

چرا هواپیما سقوط می کند: شرایط آب و هوا

مردم اغلب تصور می کنند که آب و هوا دلیل اصلی سقوط هواپیما است. با این حال، در حالی که تخمین زده شده است که 12 درصد از تمام سوانح هوایی مربوط به آب و هوا است، آب و هوا به ندرت تنها علت دخیل در این امر است. اکثر پروازها در صورت وجود شرایط آب و هوایی خطرناک زمین گیر می شوند و عدم انجام آن ممکن است نشانه سهل انگاری باشد.

خرابکاری

 سوانح هوایی ناشی از خرابکاری تقریباً 9 درصد از کل تصادفات را تشکیل می دهد. هواپیماربایی در 11 سپتامبر 2001، پرواز 990 مصر ایر و سقوط پرواز 9525 ژرمن وینگز، مسلماً برخی از برجسته ترین سقوط های خرابکارانه در تاریخ اخیر هستند.

سهل انگاری شرکت های هواپیمایی

خلبانان و خدمه توسط سیاست های شرکت تحت فشار قرار می گیرند تا فرودهای نا ایمن را انجام دهند تا از کاغذبازی اجتناب کنند، با کمترین میزان سوخت پرواز کنند و سایر کارهای نا امن را انجام دهند. در سال های اخیر، شرکت های بی اهمیت به عاملی جدی در علت سقوط هواپیماها تبدیل شده اند. ما بر این باوریم که سیاست های خطوط هوایی و فرهنگ شرکتی که در این سقوط هواپیما نقش دارند باید فوراً تغییر کنند.

مدل پنیر سوئیسی در سقوط هواپیما

مدل سوئیس پنیر علت تصادف، که در ابتدا توسط جیمز ریسون پیشنهاد شد، دفاع سیستم انسان را به یک سری از برش های پنیر سوئیسی با سوراخ های تصادفی تشبیه می کند که به صورت عمودی و موازی با یکدیگر با شکاف هایی در بین هر تکه چیده شده اند. ریسون فرض می کند که بیشتر تصادفات را می توان در یک یا چند سطح از چهار سطح شکست ردیابی کرد:

• تأثیرات سازمانی
• نظارت ناامن
• شرایط مقدمه اعمال نا امن
• خود نا امن عمل می کنند.

در مدل پنیر سوئیسی، دفاع یک سازمان در برابر شکست به عنوان یک سری موانع مدل سازی می شود که به صورت تکه هایی از پنیر نشان داده می شود. سوراخ های برش های پنیر نشان دهنده ضعف های فردی در بخش های منفرد سیستم است و به طور مداوم در اندازه و موقعیت در همه برش ها متفاوت است. سیستم به عنوان یک کل، زمانی که سوراخ ها در همه برش ها به طور لحظه ای در یک راستا قرار می گیرند، خرابی ایجاد می کند، به طوری که یک خطر از سوراخ های همه دفاع ها عبور می کند و منجر به تصادف می شود.